Historia Kliniki

StartHistoria Kliniki
Rozwiń
dr hab. A. Szlagatys-Sidorkiewicz prof. nadzw.
dr hab. A. Szlagatys-Sidorkiewicz prof. nadzw.

W dniu 01.10.2017 kierownictwo Kliniki przejęła dr hab. Agnieszka Szlagatys-Sidorkiewicz prof. nadzw., specjalista w dziedzinie pediatrii, gastroenterologii dziecięcej, żywienia jelitowego i pozajelitowego jak również żywienia w warunkach domowych.

prof. B. Kamińska
prof. B. Kamińska

Z dniem 24 stycznia 2008 r. funkcje Kierownika Kliniki powierzono dr hab. Barbarze Kamińskiej, wychowance Kliniki, specjaliście pediatrii i gastroenterologii. Klinika wkroczyła również na nowe tory działalności naukowej i leczniczej, które są dalszym etapem rozwoju w dziedzinie gastroenterologii dziecięcej. Między innymi efektem tego jest uzyskanie przez Klinikę ( jako drugą w Polsce) uprawnień do prowadzenia całkowitego żywienia pozajelitowego, zarówno w szpitalu jak i w domach pacjentów.

W dniu 28 lutego 2008 r. Klinika zmieniła nazwę na Katedrę i Klinikę Pediatrii, Gastroenterologii, Hepatologii i Żywienia Dzieci. W latach 2008- 2012 Pani Profesor Barbara Kamińska pełni funkcję Prorektora do spraw Studenckich GUMed. Dzięki staraniom Pani Profesor, z ogromnym poparciem Władz Uczelni i Zarządu Spółki Copernicus, Marszałek Mieczysław Struk poparł projekt modernizacji Kliniki na miarę XXI wieku i z uzyskanego finansowania kosztem przeszło 6,5 mln złotych w 2015 r. przeniesiono Klinikę do nowych pięknych i wspaniale wyposażonych pomieszczeń. Prof. Barbara Kamińska jest od 2008 r. Konsultantem Wojewódzkim w dziedzinie pediatrii, pełniła i pełni nadal funkcje w licznych Towarzystwach Naukowych – Polskim Towarzystwie Pediatrycznym (obecnie jest prezesem o/gdańskiego), Towarzystwie Gastroenterologii, Hepatologii i Żywienia Dzieci, Polskim Towarzystwie Gastroenterologii i Hepatologii, Towarzystwie Żywienia Klinicznego Dzieci, jest członkiem Komitetów Redakcyjnych w 2 czasopismach naukowych, recenzentem w czasopismach polskich i zagranicznych. Klinika bierze udział w wielu akcjach społecznych, angażuje do tych aktywności studentów, uczniów klas ponadgimnazjalnych , personel Kliniki. Taka działalność prowadzona pod kierunkiem dr hab. Katarzyny Plata- Nazar daje wzór spadkobiercom wielu pokoleń lekarzy i Kierowników Kliniki, których zawsze charakteryzowała wrażliwość na działania społeczne względem dzieci i ich rodzin. Pani Prof. B. Kamińska wraz z Zespołem Kliniki była organizatorem wielu Konferencji, Zjazdów i spotkań naukowych o zasięgu ogólnopolskim, często z udziałem gości zagranicznych. W 2012 r. obchodzono uroczyście 60 lecie Kliniki, a w 2017 r. 65 lecie Kliniki zorganizowane w Europejskim Centrum Solidarności Ogólnopolską Konferencję Naukową dotyczącą żywienia dzieci połączoną z benefisem Profesor, która zakończyła pracę w Uczelni. Goszczono wówczas Władze Uczelni, Władze Samorządowe, Władze Szpitala Copernicus i wielu przyjaciół Kliniki z całej Polski. W tym okresie rozwija się niezwykle istotna gałąź gastroenterologii, a mianowicie leczenie żywieniowe. Głównym organizatorem jest dr hab. Agnieszka Szlagatys- Sidorkiewicz, następczyni Pani Profesor, która stworzyła zespół zaangażowany w rozwój tej dziedziny w Klinice i w Polsce. Stajemy się w tym okresie drugim ośrodkiem w Polsce prowadzącym żywienie pozajelitowe domowe. Zespół bierze udział w szkoleniach, tak w kraju jak i zagranicą.

prof. Korzon
prof. Korzon

W roku 1992 kierownictwo Kliniki, której nazwę zmieniono na Klinikę Pediatrii, Gastroenterologii i Onkologii Dziecięcej przejęła profesor Maria Korzon. Do 2007 r. pod kierunkiem prof. Korzon zorganizowano 24-ty Zjazd Polskiego Towarzystwa Pediatrycznego (1995r.), IV Sympozjum Polskiego Towarzystwa Pediatrii, Gastroenterologii, Hepatologii i Żywienia Dzieci (2005r.). Prof. Maria Korzon jest m.in. Konsultantem Wojewódzki Pediatrii, Członekiem Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Pediatrycznego, członkiem wielu Towarzystw: Polskie Towarzystwo Pediatryczne, Towarzystwo Gastroenterologii, Hepatologii i Żywienia Dzieci, Polskie Towarzystwo Onkologii i Hematologii Dziecięcej, SJOP, Prezesem oddziału gdańskiego Polskiego Towarzystwa Pediatrycznego, członkiem Komitetów Redakcyjnych wielu czasopism naukowych.

Również zasługą prof. Korzon było wzmożenie działalności naukowej w Klinice. W efekcie jak za lata 1953-1989 powstało w Klinice 299 publikacji, tak tylko za lata 1992-2001 świat ujrzało 353 wszelkiej maści prac naukowych. A najlepsze miało dopiero nadejść. Inaczej: w latach 1953-1989 (czyli przez 36 lat) powstało w Klinice 24 doktoratów, i tyleż samo w ostatnich czternastu latach, których promotorem była, a kolejnych 3 jest Profesor Korzonowa. W związku z rozwiązaniem w 2006 r. Instytutu Pediatrii AMG, nasza Klinika stała się również samodzielna Katedrą prowadzącą zajęcia dla studentów III i IV roku wydziału lekarskiego oraz studentów kierunku anglojęzycznego.

prof. Kamińska
prof. Kamińska

Przez kolejne 15 lat Kierownikiem Kliniki była profesor Maria Kamińska. Za Jej kierownictwa kontynuowany jest w Klinice program propedeutyki pediatrii, rozwój onkologii. Powstaje Pracownia Endoskopii Dziecięcej. Przy tym, co niezmiernie istotne i znamienne Klinika nadal pozostała kliniką pediatrii ogólnej.

prof. Świcowa
prof. Świcowa

Po odejściu profesora Raszka, zespołowi przewodziła profesor Klementyna Świcowa (1969-1976). Przez swoich uczniów wspominana jest jako dobry, życzliwy człowiek, ale zwłaszcza jako wspaniały diagnosta, posiadający ogromną wiedzę, a także niezwykłą intuicję lekarską. Stała się wzorem dla kilku pokoleń lekarzy. W swej pracy skupiła się na zagrożeniach życia dziecka wywołanych przez drobnoustroje – wirusa choroby Heinego-Medina, Salmonellę, Shigellę. Za jej bytności w Klinice coraz więcej jest leczonych dzieci z chorobą nowotworową. Profesor Świcowa była promotorem wielu doktorantów, w tym późniejszej profesor Marii Korzon.

prof. Raszek
prof. Raszek

Profesor Jan Raszek kierował pracami Kliniki na przestrzeni lat 1963-1969. Zainicjował on trop onkologiczny, podjęty potem tak intensywnie w Klinice. Klinika stała się miejscem kontynuacji jednego z pionierskich (podjętych już w czasach lwowskich profesora) eksperymentów, wspominanych do dziś w podręcznikach hematologii – przetoczenia zdrowego szpiku dzieciom z białaczką.

prof. Halikowski
prof. Halikowski

W latach 1958-1962 II Kliniką Chorób Dzieci kierował prof. Bogusław Halikowski. Za jego posługi zaczęto stosować nawadnianie celowane, tzn. adekwatne do rodzaju odwodnienia. Sam docent, potem profesor, miał „niezwykły dar przekazywania rzeczy trudnych i zawiłych w prosty i jasny sposób [...]. Profesor był wymagający, ale potrafił w sobie tylko właściwy sposób zachęcić do pracy, do nauki.”

doc. Marks
doc. Marks

Kolejnym Kierownikiem, w latach 1954 – 1957, była doc. Aniela Marks-Zakrzewska. Kontynuowała, rozpoczętą przez prof. Erecińskiego pracę i po latach pisano, iż wtenczas właśnie „wprowadzono nową metodę leczenia biegunek, stosując dietę pektynową [...] oraz nawadnianie dożylne”. Jaką rewolucją stała się marchwianka i sól z glukozą dożylnie serwowane dzieciom, dzisiejsze pokolenie lekarzy chyba nie jest już w stanie docenić, skoro od tak wielu lat ani jedno dziecko nam nie zginęło z powodu biegunki. Lecz we wspomnieniach znaleźć można i takie zdanie: Niewątpliwą zasługą doc. A. Marks-Zakrzewskiej było również wdrożenie poprawnego prowadzenia dokumentacji medycznej, tak, by nadawała się do opracowań naukowych oraz do przedstawiania przez lekarzy w sposób jasny i zwięzły.

prof. Kazimierz Ereciński
prof. Kazimierz Ereciński

Pierwszym Kierownikiem Kliniki był profesor Kazimierz Ereciński. Chociaż był szefem tylko przez dwa lata (1952-1954), potem po wielekroć jako kurator, opiekował się Kliniką. Wspominany jako dobry duch Kliniki, miał zawsze wielki wpływ na wszystko, co jej dotyczyło. W działalności naukowej skupił się na zakażeniu wirusem polio, na neonatologii, a przede wszystkim na zespołach biegunkowych.

Klinika Pediatrii, Gastroenterologii, Hepatologii i Żywienia Dzieci AMG, pierwotnie jako II Klinika Chorób Dzieci AMG powstała w 1952 r. w Szpitalu Miejskim przy ul. Kartuskiej 63 w Gdańsku. Rok później została przeniesiona do obecnego lokum – głównego budynku kompleksu szpitalnego przy ówczesnej ul. Świerczewskiego (dziś ulica Nowe Ogrody). Klinika posiadała 110 łóżek, rozparcelowanych na 3 oddziałach: na oddziale niemowlęcym na II piętrze, na leżącym obok oddziale obserwacyjno-zakaźnym oraz na internie dziecięcej, na I piętrze. To ostatnie lokum zostało w 1958 r. zmienione. Interna dziecięca przeniesiona została na najwyższe, III piętro, zaś na pierwotnym jej oddziale umiejscowiono ortopedię dziecięcą.